dinsdag 14 april 2015

Water in de druivenkas


Teddy en Anita hebben vandaag bloemen voor gezaaid in de druivenkas. We zaaien ook wel bloemen direct in het veld, maar voor zaaien levert een beter resultaat op. Net als vorig jaar gebruiken we de koude bakken voor de bloemen. De koude bakken met de grote ramen zien er historisch aardig uit. Maar in het dagelijks gebruik heb je er weinig aan. De grond in de koude bakken is niet erg goed. We hebben er in het verleden met wisselend succes groenten geteeld. De grond wordt snel droog en er moet elk jaar behoorlijk gemest worden. De grote ramen, die zwaar zijn, hebben we een aantal jaren gebruikt om in het voorjaar een vroege teelt te krijgen. Maar dat scheelt uiteindelijk maar twee weken. De muizen zijn er wel blij mee. Heerlijk achter glas, lekker beschut, droog en vers groeiend spinazie/sla te eten.
De grote ramen leken wel gerestaureerd, maar dat bleek meer een sluitpost te zijn geweest. Effe geverfd voor het oog. Na een jaar was er maar weinig over van de verf. Na tien jaar tuin weet ik beter. We doen veel onderhoud zelf, Vraag me er niet naar, maar dat is zo gegroeid. In het historische feodale stelsel van pachten leert de ervaring dat je als pachter nog minder bent dan koeiestront. Je moet wel je plek weten en anders wordt dat je wel (hardhandig)duidelijk gemaakt. 
We hebben bij de beek een waterpomp en in de tuin vier tappunten. Maar bij de druivenkas hebben we geen tappunt. Water geven lukte altijd wel met een gieter of soms verlengden we een aantal waterslangen vanaf het tappunt bij de kas. Maar Gerrit had de wens om het beter te maken. Dus nu hebben we langs het pad van de leifruitmuur in de grond een pijp in gegraven. Bij de druivenkas hebben we een mooi tappunt op hardhoutenpaal. Effe verlengen met een gele waterslang en nu kan iedereen het zaaigoed/de planten een heerlijke douche geven. In de vrucht wisselteelt is de druivenkas dit jaar, behalve natuurlijk de heerlijke blauwe Frankentalerdruif, een tomaten- en komkommerkas.